Onze vrouw in Windhoek

Een grote stoere 4×4 Nissan Sani of een Opel Corsaatje? Makkelijke keus toch? Terug naar Nederland, de file in? Of lekker bij de braai zitten met een koud Windhoek biertje? Wat zou jij doen?
Half maart kom ik terug naar Nederland. Lekker bijpraten met familie en vrienden. Genieten van Hollandse koffie en kroketten. Gezellig een terrasje pakken op de Grote Markt. Maar niet voor lang, half mei ga ik terug naar Namibie.

‘Zes maanden, zeven misschien’, zei ik toen ik naar het zuiden vertrok. Zeven werd acht, acht werd tien. En nu wacht ik op een tweejarig contract als Docent TV-produktie. Want al lekt het voor de deur van mijn kantoor als het regent, al komen zowel mijn studenten als mijn collega’s chronisch te laat en al is het onmogelijk om een stronkje witlof te krijgen in Windhoek: ik ben gek op mijn werk hier en ik houd van dit land.

Van half maart tot half mei hoop ik met veel van jullie bij te praten. En verder? Houd dit weblog in de gaten, ik probeer af en toe te schrijven!

‘Die plek die lek!’ roepen we de hele dag. Want het doet er niet zoveel meer toe over welke plek je het hebt. Het lekt overal. De radiostudio is ondergelopen, voor de deur van ons kantoor staat een grote teil, in de expositieruimte staan plassen water. Het regent in Namibie, en niet zo’n klein beetje ook.
Gelukkig woon ik in Windhoek, waar we lekker kunnen klagen, maar nog niet tot onze knieen in het water staan. In het noorden van het land is het anders. Daar zijn veel huizen ondergelopen. Sommige mensen zijn totaal geisoleerd geraakt. In het huis van een vriend in Ondangwa drijven boeken en kleding door de huiskamer. Nu heerst er een discussie over wiens schuld het is dat de huizen onderstaan. Uiteraard kan niemand het helpen dat het harder regent dan ooit. Maar volgens sommigen is het de schuld van lokale overheden dat mensen hun huizen in Oshana’s, uitlopers van rivieren, hebben gebouwd.
Ondertussen heerst in Walvisbay aan de kust een heel ander probleem. Door de enorme regenval en door slecht onderhoud zijn boorholen kapot gegaan, de stad zit dus zonder stromend water. Water stroomt door de stad, maar niet uit de kranen. Al meer dan twee weken moeten inwoners van Walvisbay hun water op rantsoen bij uitdeelpunten halen.
We hebben het in Windhoek zo slecht nog niet. Maar hierdie plek, die lek. En het is zo heerlijk om daar even over te klagen…